Παγκόσμια Ημέρα Υγείας: Ψυχολογία και διατροφή

Γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα Υγείας με ένα παλιότερο κείμενο της Αθηνάς Δημητριάδου*!

Εάν προσλάβουμε τον άνθρωπο σαν μια ύπαρξη που αποτελείται από σώμα, ψυχή και συνείδηση, και πνεύμα, η τροφή – με την συγκεκριμένη έννοια της ύλης που αποτελείται από βιταμίνες, πρωτεΐνες, υδατάνθρακες κτλ- αφορά το ανθρώπινο σώμα, τη φυσική μας παρουσίαση ή ακόμα και έκθεση στο φυσικό εξωτερικό περιβάλλον (εδώ  η έννοια του «κοινωνικού» εμπεριέχεται στο «φυσικό»).

Το ανθρώπινο σώμα είναι, όπως πολλές φορές έχει ειπωθεί, ο «οίκος» μέσα στον οποίο κατοικεί το υπόλοιπό μας, δηλαδή η ψυχή και η συνείδηση – με τις σκέψεις και τα συναισθήματα μας – και το πνεύμα μας. Πολλοί πιστεύουν ότι είναι το τρωτό μας κομμάτι, το τμήμα της ύπαρξής μας που σταματά να υφίσταται στον κόσμο αυτό αφού επέρχεται η φθορά μέσα στο χρόνο («φυσική», «ακούσια» φθορά). Η πίστη αυτή σχετικά με τους «περιορισμούς» του σώματος δεν μπορεί να θεμελιωθεί ως εξ ολοκλήρου βάσιμη καθώς όπως συμβαίνει σχεδόν με την πλειοψηφία των πραγμάτων, το σώμα μας επιδέχεται βελτίωση μιας και είναι εκπαιδεύσιμο και υπάρχει η δυνατότητα εναρμόνισής του με τις δυνάμεις της θέλησής μας αλλά και των συνηθειών μας. Δηλαδή, έχουμε το σώμα που μας έχει δοθεί με την γέννησή μας και μέσω της διατροφής και της φυσικής άσκησης  μπορούμε να αποκτήσουμε μια βελτιωμένη ή πιο επιθυμητή έκδοσή του.  «Φυσικά» από την μία μεριά και όχι τόσο «φυσικά» από την άλλη υπάρχει και η δυνατότητα εκμετάλλευσης της σύγχρονης ιατρικής η οποία μπορεί με την αντίστοιχη χρηματική διάθεση να θαυματουργήσει δημιουργώντας ένα είδωλο ποθητό για τους έξω-καθρέπτες και τους έσω -αυτογνώστες και ενίοτε «σελφιστές».

good-mood-food

Βαδίζοντας λίγο προς τα πίσω, προκειμένου να πάρουμε μια απόσταση και να δούμε την στάση μας απέναντι στο σώμα μας συσχετιζόμενο με την διατροφή και την άσκηση, παρατηρείται έντονα η εξής συμπεριφορά: η πλειοψηφία των ανθρώπων κάνει κάτι προκειμένου να είναι κάτι, δηλαδή εντοπίζεται μια έντονη στροφή προς την φυσική άσκηση τυποποιημένης μορφής, κομμένης και ραμμένης στα μέτρα των μουσκουλάδων και ενίοτε ποζεράδων  και (ταυτόχρονα) προς την στερεότυπη, κονσερβοποιημένη «διατροφή» ή «δίαιτα» ώστε να εξασφαλιστεί η απόκτηση ενός εμφανίσιμου σώματος, όμοιο με αυτό των Men’s Health ή των Madame Figaro (του τύπου τα αγόρια «είναι μπλε» και τα κορίτσια «είναι ροζ»), αρεστό στους «ηδονοβλεψίες» άλλους  και στους «επιδειξίες» εαυτούς μας.  Ή ,για να αναφερθώ σε μία ακόμα τάση αρκετών ατόμων, παρατηρείται η έντονη ενασχόληση με την «καλή διατροφή», την γευσιγνωσία και η ταυτόχρονη διαφημιστική προβολή της στους γύρω  προκειμένου να επιτευχθεί η παγίωση ενός είδους κοινωνικού στάτους που ταιριάζει με τους τύπους του σαβουαρ βιβρ…

Μία άλλη οπτική, λίγο διαφορετική από την παραπάνω και ίσως περισσότερο βοηθητική για την δόμηση και οικοδόμηση της ύπαρξής μας θα ήταν η περίπτωση των ανθρώπων που θα προσπαθούσαν να δεχτούν το σώμα τους, να το αγαπήσουν, να κατοικήσουν τον αληθινό τους εαυτό μέσα σε αυτό και  να ακολουθήσουν στην συνέχεια έναν τύπο διατροφής και άσκησης που να εκφράζει και ταυτόχρονα να σέβεται το σύνολο του εαυτού.

… Ας φανταστούμε για παράδειγμα τον Einstein με το σώμα του Σβαρτζενέγκερ. Σίγουρα δεν θα είχε αναπτυχθεί η θεωρία της σχετικότητας αφού θα είχε ως πρωταρχική του έννοια να πάρει το σκουπ και να γυμνάσει τους δικεφάλους του.

brainfood

Εννοείται ότι ο καθένας προσεγγίζει διαφορετικά το κεφάλαιο της διατροφής ή της τροφής, ή του φαγητού κτλ. και η διαδικασία προσέγγισης θα ήταν λιγότερο επιφορτισμένη και λιγότερο κοινή η χρήση εννοιών που έχουν πάρει την μορφή κλινικών όρων που χαρακτηρίζουν τα άτομα στη σχέση τους με την τροφή (αναφέρομαι φυσικά στις έννοιες βουλιμία, ανορεξία, υπερφαγία κτλ) αν το ίδιο το άτομο είχε προνοήσει να αναπτύξει την σχέση του με τον εσωτερικό του εαυτό και προσπαθούσε να διαφυλάξει την σχέση αυτή από τάσεις και συρμούς… Αν ήταν η προσοχή του προσανατολισμένη στην προσωπική του ανάπτυξη  και στην ανάπτυξη των κάθε είδους σχέσεων  ώστε η εμπειρία της ζωής να είναι ένας τύπος μάθησης που θα γεμίσει τον εαυτό με «περιεχόμενο» και να τον θωρακίσει απέναντι σε όλες τις  «επιφάνειες».

Το φαγητό είναι η μόνη πραγματική τροφή που μας τρέφει, είμαστε αυτό που τρώμε και όταν «είμαστε» γνωρίζουμε και πως θα θρέψουμε τα κύτταρά μας, πως θα αποκτήσουμε την απαιτούμενη ενέργεια που το ίδιο μας το σώμα αλλά και οι δραστηριότητές μας απαιτούν. Η τροφή και το είδος της επιλεγμένης τροφής επηρεάζει την διάθεσή μας και όλα αυτά επηρεάζονται από την στάση που έχουμε εμείς απέναντι στην ζωή και στον εαυτό μας.

«Why do you spend your money for that which is not “bread”, and your labour for that which does not satisfy?  Hearken diligently to your inner self, and “eat” what is good, and delight yourself in “fatness”».

pGMF01

*Info: Η Αθηνά Δημητριάδου είναι απόφοιτος του Τμήματος Ψυχολογίας Παντείου Παμεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Οργανωτικής και Οικονομικής Ψυχολογίας από το ίδιο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα. Παράλληλα, έχει παρακολουθήσει το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα του Τμήματος Οργανωτικής και Κοινωνικής Ψυχολογίας του Leiden University, ενώ έχει να επιδείξει εκπαίδευση στη μέθοδο του κλασικού Μορενικού ψυχοδράματος (ΨΥΚΑΠ). Ενασχολήσεις: Δυναμική ομάδων – Διαπροσωπικές σχέσεις, Νιτσεϊκή Φιλοσοφία, Μεταφυσική στην Πράξη και στην Επικοινωνία.

About admin

Leave a Reply

avatar

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

  Subscribe  
Notify of